Hz. İsa (AS)

Huzurlu Nasıra kasabasında... Meryem adında dindar bir kadın kendini Allah'a ibadete adamıştı.

Bir gün ibadet için inzivaya çekildiğinde... melek Cebrail karşısına çıktı ve ona tertemiz bir oğul müjdesi getirdi!

Şaşıran Meryem, kendisine hiçbir erkek dokunmamışken nasıl çocuk sahibi olabileceğini sordu.

Melek ona güven veren bir sesle cevap verdi: Allah dilediğini yaratır; bir işe hükmettiğinde ona sadece «ol» der... ve o hemen oluverir.

Böylece Hz. İsa mucizevi bir şekilde ana rahmine düştü... bütün insanlık için bir ayet olarak.

Hz. İsa bebekliğinden itibaren peygamberlik görevinin işaretlerini gösterdi.

Daha bebekken annesinin onurunu savunmak için konuştu ve kendisinin Allah'ın kulu ve peygamberi olduğunu ilan etti!

Bu mucize, Meryem'in iffetini sorgulayanları susturdu.

Büyüdükçe Allah ona olağanüstü mucizeler gösterme gücü verdi.

İlahi izinle körleri ve cüzamlıları iyileştirdi! Ölüleri hayata döndürdü... ve çamurdan, can bulup uçup giden kuşlar yaptı!

Bu mucizeler Allah'ın kudretinin tecellileriydi; Hz. İsa'nın mesajını güçlendiriyor ve İsrailoğullarını yeniden doğru yola çağırıyordu.

Hz. İsa'nın görevi, bütün peygamberlerin temel mesajını yeniden teyit etmekti... Allah'ın birliğini.

Samimi ibadeti, merhameti ve alçakgönüllülüğü vurguladı.

Zamanının din adamları arasında yaygın olan maddeciliğe ve ikiyüzlülüğe karşı çıktı; insanları gerçek imana ve ahlaki dürüstlüğe dönmeye çağırdı.

Öğretileri pek çok kişinin kalbine dokundu... ama güç sahiplerini de tehdit ediyordu; bu da giderek artan bir muhalefete yol açtı.

Hz. İsa'ya uyanlar çoğaldıkça... din adamları arasındaki kıskançlık ve korku da arttı.

Onu susturmak için komplo kurdular ve idam edilmesini planladılar!

Ama Hz. İsa'nın doğumu da başlı başına bir mucizeydi. Hz. Meryem ailesinden ayrılıp doğu tarafında bir yere çekilmişti. Orada melek Cebrail ona kusursuz bir insan suretinde göründü. Korkuya kapılan Meryem Allah'a sığındı. Ama melek onu rahatlattı: «Ben temiz bir oğlan bağışlamak için Rabbinin sana gönderdiği elçiden başkası değilim» (Meryem 19:19).

Doğum sancıları onu bir hurma ağacının gövdesine sığınmaya zorladığında Meryem acı içinde şöyle dedi: «Keşke ben bundan önce ölmüş olsaydım da unutulup gitseydim» (Meryem 19:23). Ama altından bir ses ona şöyle seslendi: «Sakın üzülme, Rabbin içinde bulunanı şerefli kılmıştır. Hurma ağacını kendine doğru silkele, üstüne taze hurma dökülsün» (Meryem 19:24-25).

Allah ona şunu emretti: «Ye iç, gözün aydın olsun. İnsanlardan birini görecek olursan 'Ben Rahman için oruç adadım, bugün hiçbir insanla konuşmayacağım' de» (Meryem 19:26). Bu ilahi talimatla Hz. Meryem, en savunmasız anında güç buldu.

Kucağında bebekle kavmine döndüğünde şaşkınlığa uğradılar ve onu ayıpladılar: «Meryem! Utanılacak bir şey yaptın. Ey Harun'un kızkardeşi! Baban kötü bir kimse değildi, annen de iffetsiz değildi» (Meryem 19:27-28). Bu suçlamalar onu derinden yaraladı; çünkü Meryem takva ve bağlılıkla bilinen bir aileden geliyordu.

Ama Hz. Meryem, Allah'ın emrine uyarak sadece kucağındaki bebeği işaret etti. İnsanlar alay ettiler: «Biz beşikteki çocukla nasıl konuşabiliriz?» (Meryem 19:29). Sonra mucize gerçekleşti; bebek İsa konuştu ve şöyle dedi: «Ben şüphesiz Allah'ın kuluyum. Bana kitap verdi ve beni peygamber yaptı, nerede olursam olayım beni mübarek kıldı. Yaşadığım müddetçe namaz kılmamı, zekat vermemi ... emretti» (Meryem 19:30-31).

Bu, Hz. İsa'nın ilk mucizesiydi ve annesinin iffetini sorgulamaya cüret eden bütün dilleri susturdu. Görevi daha bebekliğinden ilan edilmişti: O, Allah'ın kulu, bir peygamber ve insanlık için bir ayetti.

Hz. İsa yetişkinliğe eriştiğinde Allah ona İncil'i verdi ve olağanüstü mucizeler bahşetti. Çamurdan kuş şeklinde bir şey yaptı, ona üfledi ve Allah'ın izniyle uçup giden canlı bir kuş oldu. Ellerini körlerin üzerine koydu, gözleri açıldı. Cüzamlılara dokundu, derileri tertemiz oldu. Ölülere seslendi, kabirlerinden kalktılar; hepsi Allah'ın izniyle.

Ayrıca bilgi mucizesine de sahipti: İnsanlara ne yediklerini ve evlerinde neler sakladıklarını haber veriyordu; bu, peygamberliği hakkında şüpheye yer bırakmayan bir işaretti. Yine de her mucizede Hz. İsa onlara şunu hatırlattı: «Rabbinizden size bir ayet getirdim. Allah'tan sakının ve bana itaat edin; çünkü Allah benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. O'na kulluk edin, bu doğru yoldur» (Âl-i İmran 3:50-51).

Hz. İsa etrafında Havariler olarak bilinen sadık bir grup takipçi topladı. Kavminde inkârın arttığını hissettiğinde şöyle sordu: «Allah uğrunda yardımcılarım kimlerdir?» Havariler şöyle cevap verdi: «Biz Allah'ın yardımcılarıyız, Allah'a inandık, O'na teslim olduğumuza şahid ol» (Âl-i İmran 3:52). Bu sadık arkadaşlar onun mesajını ileriye taşıyacaktı.

Yahudi din adamlarının muhalefeti şiddetlendi. Hz. İsa'yı sihirbazlık ve küfürle suçladılar ve Roma yönetiminin onu çarmıha germesi için plan kurdular. Planlarında başarılı olduklarını sandılar. Ama Kuran mutlak bir kesinlikle şöyle bildirir: «Oysa onu öldürmediler ve asmadılar, fakat onlara öyle göründü» (Nisa 4:157). Allah peygamberini kurtardı ve onu diri olarak göğe yükseltti. «Bilakis Allah onu kendi katına yükseltti. Allah Güçlü'dür, Hakim'dir» (Nisa 4:158).

İslami inanca göre Hz. İsa (AS) gökte hayattadır. Ne öldürüldü ne de eceliyle vefat etti. Allah'ın emriyle yükseltildi ve henüz gerçekleşmemiş bir amaç için korundu: Kıyamet Günü'nden önce geri dönüşü. Sahih hadislere göre Hz. İsa Şam'daki beyaz bir minarenin yakınına inecek, yeryüzünde adaleti tesis edecek, haçı kıracak ve İslam'ın mesajını teyit edecektir.

Kuran'daki Hz. İsa kıssası mucizelerin, imanın ve tevhidin sarsılmaz hakikatinin kıssasıdır. Allah'ın kudretinin bütün insan idrakini aştığını, Âdem'i topraktan ve İsa'yı babasız yaratanın her şeye gücü yettiğini hatırlatır. Kuran kıssaları ve hayatımıza kattıkları dersler hakkında daha fazlasını keşfedin.