Gece Yolculuğu

O yıl, Hz. Muhammed (SAV) için derin bir hüzün yılı olmuştu.

Hüzün Yılı olarak bilinen bu yıl... ona yıkıcı kayıplar getirmişti.

Ona ilk destek olan ve ilk iman eden sevgili eşi Hz. Hatice vefat etmişti.

Aynı yıl onu Kureyş'e karşı koruyan amcası Ebu Talib de vefat etti.

En büyük teselli kaynağı olan iki insan artık yoktu... ve Mekke'deki baskılar şiddetlendi.

İşte bu en karanlık dönemde Allah, sonsuz rahmetiyle elçisine bir insana bahşedilmiş en olağanüstü tecrübelerden birini lütfetti.

Bir gece Hz. Muhammed Kâbe'nin yanında dinlenirken melek Cebrail karşısına çıktı.

Melek, ona o gece eşi benzeri olmayan bir yolculukla şereflendirileceğini haber verdi.

Mescidin dışında muhteşem bir binek bekliyordu: Burak!

Katırdan küçük, eşekten büyük, beyaz bir binekti bu. Adımları öyle genişti ki her adımı gözünün alabildiği yere kadar uzanıyordu.

Hz. Muhammed Burak'a biner binmez... mucizevi yolculuk başladı!

Burak, Peygamber'i fizik kanunlarını aşan bir hızla kuzeye doğru taşıdı.

Mekke'den Kudüs'e gittiler; yüzlerce millik yolu birkaç anda katettiler.

Mescid-i Aksa'ya vardıklarında Peygamber, mescidi nurlu simalarla dolu bulunca hayrete düştü: Allah'ın tarih boyunca gönderdiği peygamberlerden bir topluluktu bunlar!

Sahih-i Müslim'deki rivayet, aralarında Hz. Musa, Hz. İsa ve Hz. İbrahim'i (hepsine selam olsun) anar.

Cebrail, ona peygamberlere namaz kıldırmasını söyledi.

Bu, tarifsiz bir şerefti!

Mücadelesinde kendini öylesine yalnız hisseden Muhammed (SAV), şimdi Allah'ın elçilerine imamlık etmeye çağrılıyordu.

Ama gecenin yolculuğu henüz bitmemişti.

Cebrail, göklere uzanan nurdan bir merdiveni gösterdi.

Ardından sıranın Miraç'a, yani yedi kat göğün içinden geçerek... ilahi huzura yükselişe geldiğini açıkladı.

Böylece Peygamber (SAV) yükselişine başladı; her biri bir öncekinden daha geniş ve daha görkemli olan gök katlarının içinden geçerek yükseldi.

Birinci kat gökte onu insanlığın babası Hz. Âdem (AS) karşıladı. Hz. Âdem onu sıcak bir şekilde selamladı; Peygamber, Hz. Âdem'in önünden geçen ruhlar gördü: Bazıları onu sevinçle gülümsetiyor, bazıları ağlatıyordu. Bunlar onun soyundan gelenlerin ruhlarıydı; Cennet'e gidecek olanlar onu sevindiriyor, Cehennem'e gidecek olanlar ise üzüyordu.

İkinci kat gökte Hz. Muhammed iki şerefli peygamberle karşılaştı: Hz. İsa ve Hz. Yahya (ikisine de selam olsun). Hayatlarını insanları Allah'a çağırmaya adamış bu iki teyze çocuğu onu sıcaklıkla karşıladı ve peygamberliğini tasdik etti.

Üçüncü kat gökte olağanüstü güzelliğiyle tanınan Hz. Yusuf (AS) ile karşılaştı. Rivayet edildiğine göre Hz. Yusuf'a yaratılmışlardaki bütün güzelliğin yarısı verilmişti. O da Hz. Muhammed'i hürmetle selamladı.

Dördüncü kat göğe yükseldiğinde Peygamber, Kuran'da hakkında «Biz onu yüce bir yere yükselttik» (Meryem 19:57) buyrulan Hz. İdris (AS) ile karşılaştı. Hz. İdris onu nezaketle karşıladı.

Beşinci kat gökte Hz. Musa'nın kardeşi ve kendisi de bir peygamber olan Hz. Harun (AS) vardı. Yumuşak huyu ve güzel konuşması onu kavmine sevdirmişti. O da Hz. Muhammed'i sevgiyle karşıladı.

Altıncı kat gökte Hz. Muhammed, Allah'ın doğrudan konuştuğu peygamber Hz. Musa (AS) ile yüz yüze geldi. Hz. Muhammed yanından ayrılırken Hz. Musa ağladı. Neden ağladığı sorulunca, kendisinden sonra gönderilen bir gencin ümmetinden Cennet'e girecek olanların kendi ümmetinden girecek olanlardan daha çok olacağı için ağladığını söyledi. Bu an, yolculuğun ilerleyen bölümünde önem kazanacaktı.

Yedinci ve en yüksek kat gökte Peygamber; Allah'ın dostu, peygamberlerin atası ve Kâbe'nin kurucusu Hz. İbrahim (AS) ile karşılaştı. Hz. İbrahim sırtını Beytü'l-Ma'mur'a, yani çokça ziyaret edilen eve dayamıştı: Kâbe'nin gökteki karşılığı olan bu evi her gün yetmiş bin melek ziyaret eder ve bir daha asla ona dönmez. Hz. İbrahim, Hz. Muhammed'i selamladı ve ümmetine selamını iletti.

Yedinci kat göğün ötesinde Peygamber, Sidretü'l-Münteha'ya, yani en son sınırdaki Sidre ağacına götürüldü. Sahih-i Müslim'deki bir rivayete göre yeryüzünden yükselen her şey de, yukarıdan inen her şey de orada son bulur. Kuran onu şöyle anlatır: «Sidre'yi bürüyen bürüyordu» (Necm 53:16). Yaprakları fil kulakları gibi, meyveleri büyük testiler gibiydi. Onu insan diliyle anlatılamayacak renkler sarmıştı; kelimelerin anlatmaya yetmeyeceği bir manzaraydı bu.

İşte burada, Sidre'nin ötesinde, Hz. Muhammed ilahi huzura alındı. Ve yine burada Allah, onun ümmetine Gece Yolculuğu'nun en büyük hediyesini, beş vakit namazı bahşetti.

Allah önce her gün için elli vakit namaz farz kıldı. Peygamber dönüşte Hz. Musa'nın yanından geçerken bu büyük peygamber ona, Rabbine dönüp hafifletilmesini istemesini, çünkü ümmetinin buna güç yetiremeyeceğini söyledi. Hz. Muhammed Rabbine döndü ve sayı azaltıldı. Hz. Musa onu yine daha fazla hafifletme istemeye teşvik etti. Peygamber, ilahi huzur ile Hz. Musa arasında defalarca gidip geldi; sonunda namazlar beş vakte indirildi. Hz. Musa daha da azaltılmasını istemesini önerdiğinde ise Hz. Muhammed, Rabbinden hayâ ettiğini, razı olduğunu ve teslim olduğunu söyledi. Ardından bir ses, Allah'ın farzını yürürlüğe koyduğunu, kullarının yükünü hafiflettiğini ve bu beş vakit namazın elli vakit gibi ödüllendirileceğini ilan etti.

Peygamber bu yolculukta olağanüstü manzaralara da tanık oldu. Sidre'nin yanında dört nehir gördü: ikisi Cennet'te akan gizli nehirlerdi, ikisi de görünen nehirler, yani Nil ve Fırat. Ona şarap, süt ve bal dolu kaplar sunuldu ve o sütü seçti. Sağlamlık dereceleri farklı başka rivayetler, yetimlerin malını yiyenlerin, iftira atanların ve faiz yiyenlerin azabına dair sahneler anlatır. Ona hem Cennet hem Cehennem gösterildi; bu görüntüler onun azmini güçlendirmek, ümmeti için de bir uyarı ve müjde olmak içindi.

Hz. Muhammed şafaktan önce Mekke'ye döndüğünde, gökleri ve yeri kuşatan bu yolculuk tek bir gecede gerçekleşmişti. Ertesi sabah olanları Kureyşlilere anlattı. Tepkileri hemen ve düşmanca oldu: Onunla alay ettiler, anlattıklarını küçümsediler ve bunun imkânsız olduğunu ilan ettiler.

İman etmiş olanların bazıları sarsılmaya başladı. Kureyşliler, dostunu terk edeceğini umarak Hz. Ebu Bekir'e koştu. Ama Hz. Ebu Bekir'in cevabı ona ebedî bir unvan kazandıracaktı. Hiç tereddüt etmeden, Peygamber bunu söylüyorsa mutlaka öyle olduğunu; ona bundan çok daha büyük bir konuda, gökten vahiy geldiğini haber verdiğinde bile inandığını söyledi. O günden sonra Hz. Ebu Bekir, doğruyu tasdik eden anlamında es-Sıddık diye anıldı.

Peygamber anlattıklarını ispat etmek için, daha önce hiç gitmediği Mescid-i Aksa'yı en ince ayrıntısına kadar tarif etti; ayrıca gördüğü ve Mekke'ye dönmekte olan bir kervandan söz edip onun ne zaman varacağını haber verdi. Kervan tam anlattığı gibi gelince şüpheciler bile susmak zorunda kaldı; yine de çoğu inanmamakta direndi. Gece Yolculuğu, samimi müminleri imanı yüzeysel olanlardan ayıran büyük bir iman imtihanı oldu.

İsra ve Miraç yalnızca mekânda bir yolculuk değildi. Dayanılmaz kayıplar yaşamış bir peygamber için bir şifa yolculuğu, onun peygamberlerin sonuncusu olduğunun teyidi ve ümmetine kıyamete kadar ibadetlerini şekillendirecek bir hediyeydi. Bir Müslüman sabah, öğle, ikindi, akşam ya da yatsı namazına her durduğunda, Peygamberinin ilahi huzurda durup dininin direği olacak emri aldığı o olağanüstü geceye bağlanır. Kuran kıssaları ve hayatımıza kattıkları dersler hakkında daha fazlasını keşfedin.