Gog en Magog

Gog en Magog – Yajuj en Majuj – worden in de Koran en de hadith beschreven als enorme menigten mensen die afstammen van Profeet Adam, vrede zij met hem.

Ze staan bekend om hun ontelbare aantallen… en om het onheil dat ze stichten.

In Soera Al-Kahf vertelt Allah hoe Dhul-Qarnayn – de rechtvaardige heerser – een streek bereikte die door Gog en Magog werd geteisterd, en hoe de bewoners hem daar om bescherming smeekten.

Dhul-Qarnayn sloeg hun aanbod van schatting af en richtte met ijzeren blokken en gesmolten koper een machtige muur op tussen twee bergen!

Door Allah’s besluit konden Gog en Magog deze muur toen niet doorbreken.

Toch wist Dhul-Qarnayn dat de muur niet voor altijd zou blijven staan: “Dit is een gunst van mijn Heer, maar wanneer de belofte van mijn Heer komt, zal Hij het met de grond vereffenen. En de belofte van mijn Heer is Waarheid” (Koran 18:98). Dan zullen Gog en Magog opnieuw op de aarde worden losgelaten (Koran 21:96).

Hoe overweldigend groot hun aantal is, blijkt uit een hadith in Sahih al-Bukhari en Sahih Muslim.

Profeet Mohammed (vzmh) beschreef dat op de Dag des Oordeels negenhonderdnegenennegentig van elke duizend naar het Vuur gestuurd zullen worden… en toen zijn Metgezellen daarvan schrokken, zei hij hun dat er tegenover ieder van hen duizend uit Gog en Magog zouden zijn!

Dat onderstreept hoe talrijk ze werkelijk zijn – ondanks legendes die hen afschilderen als monsters of als wezens met een totaal andere gestalte.

Islamitische bronnen maken duidelijk dat het mensen zijn, afstammelingen van Profeet Noeh, vrede zij met hem, met gewone menselijke kenmerken.

Sommige overleveringen vertellen hoe ze elke dag aan de muur graven… zonder er helemaal doorheen te komen, om het daarna opnieuw te proberen – tot een vastgesteld moment tegen het einde der tijden.

Op dat moment zal Allah hen volgens verschillende hadith-overleveringen tevoorschijn laten komen.

En ze zullen van elke hoogte komen aanstormen – en de landen overspoelen!

Ze zullen de rivieren op hun weg leegdrinken… en in hun hoogmoed zelfs pijlen naar de hemel schieten!

Het verhaal van Gog en Magog is een van de diepzinnigste eschatologische verhalen in de Koran. Het verbindt het verre verleden uit de tijd van Dhul-Qarnayn met de toekomstige gebeurtenissen die zich vóór de Dag des Oordeels zullen voltrekken. Het is een verhaal dat de hele menselijke geschiedenis omspant – van de bouw van de muur tot de uiteindelijke ineenstorting ervan – en het bevat lessen over macht, goddelijk besluit, verderf en de allesomvattende soevereiniteit van Allah over de hele schepping.

Toen Dhul-Qarnayn tijdens zijn reizen over de aarde de streek tussen twee bergwanden bereikte, trof hij er een volk aan dat nauwelijks een woord verstond. Het was een eenvoudige, kwetsbare gemeenschap die voortdurend in angst leefde voor haar buren – de woeste en verwoestende stammen van Gog en Magog, die hen overvielen, hun land plunderden, hun oogsten vernielden en overal waar ze kwamen chaos zaaiden.

De mensen smeekten Dhul-Qarnayn: “O Dhoel-Qarnain! Waarlijk! Gog en Magog veroorzaken grote ellende in dit land. Zullen wij jou dan een schatting betalen zodat jij een afscheiding tussen ons beiden kan oprichten?” (Koran 18:94). Ze boden aan hem schatting te betalen in ruil voor bescherming – een redelijk verzoek van een wanhopig volk aan een machtige heerser.

Maar het antwoord van Dhul-Qarnayn toonde het karakter van een werkelijk rechtvaardige leider. Hij weigerde hun betaling met de woorden: “Dat wat mijn Heer voor mij heeft ingesteld is beter” (Koran 18:95). Hij had geen betaling nodig – zijn macht en middelen kwamen van Allah, en hij zou ze kosteloos inzetten in dienst van de rechtvaardigheid. Wel vroeg hij om hun arbeidskracht: “Help mij dus met de kracht dan zal ik tussen jullie een sterke muur oprichten” (Koran 18:95).

De bouw die volgde was een technisch wonder, geleid door goddelijke wijsheid. Dhul-Qarnayn liet de arbeiders blokken ijzer aandragen – enorme stukken die tussen de twee bergwanden hoog werden opgestapeld, tot het gat was opgevuld. Toen beval hij: “Blaas” (Koran 18:96) – en de blaasbalgen verhitten het ijzer tot het gloeide als vuur. Over dit gloeiende ijzer goot hij gesmolten koper, waardoor het hele bouwwerk samensmolt tot een ondoordringbare muur van metaal waar Gog en Magog niet overheen konden klimmen en ook niet doorheen konden graven.

Maar zelfs bij de voltooiing van dit monumentale werk schreef Dhul-Qarnayn de prestatie niet aan zichzelf toe. Hij verklaarde: “Dit is een gunst van mijn Heer, maar wanneer de belofte van mijn Heer komt, zal Hij het met de grond vereffenen. En de belofte van mijn Heer is Waarheid” (Koran 18:98). In deze ene uitspraak erkende Dhul-Qarnayn drie diepe waarheden: dat de muur een gunst van Allah was, dat hij tijdelijk was en op een dag vernietigd zou worden, en dat Allah’s belofte altijd in vervulling gaat.

Achter deze muur zijn Gog en Magog door de eeuwen heen opgesloten gebleven. Volgens een overlevering bij al-Tirmidhi (beoordeeld als hasan gharib, al betwijfelde Ibn Kathir of de bewoording teruggaat op de Profeet) proberen ze zich elke dag door de muur heen te graven. Ze graven tot ze er bijna doorheen zijn, maar dan zegt hun leider: “Ga terug; morgen breken jullie erdoorheen.” Als ze de volgende dag terugkomen, heeft Allah de muur hersteld, precies zoals hij was, en moeten ze helemaal opnieuw beginnen. Zo gaat het door – dag na dag, generatie na generatie – tot het vastgestelde tijdstip waarop Allah wil dat ze vrijkomen.

Op die voorbestemde dag zal hun leider iets anders zeggen. Deze keer zal hij eraan toevoegen: “Ga terug; morgen breken jullie erdoorheen, in sha Allah (als Allah het wil).” En omdat hij de naam van Allah aanroept – waarmee hij, zonder het te beseffen, het goddelijke besluit vervult – zullen ze de muur precies zo aantreffen als ze hem hadden achtergelaten. Ze breken erdoorheen… en de muur die hen al die tijd heeft tegengehouden, valt eindelijk.

De hadith-literatuur, vooral Sahih Muslim, beschrijft levendig en angstaanjagend wat er na hun vrijlating gebeurt. Gog en Magog zullen van achter de muur naar buiten stromen in zulke enorme aantallen dat ze zijn als de golven van de zee. Ze zullen over de aarde uitzwermen en onderweg het water van meren en rivieren opdrinken. De eersten van hen trekken langs het Meer van Galilea en drinken het leeg; de laatsten komen langs dezelfde plek en zeggen: “Hier was ooit water.” Hun hoogmoed wordt zo groot dat ze zeggen: “Wij hebben gedood wie op de aarde is; kom, laten we doden wie in de hemel is.” Ze schieten hun pijlen naar de hemel, en Allah stuurt de pijlen met bloed gekleurd naar hen terug.

In die tijd zal Profeet Isa (Jezus), vrede zij met hem – die vóór deze gebeurtenissen zal zijn neergedaald – de overgebleven gelovigen in veiligheid brengen op de berg Toer. Daar zullen ze door Gog en Magog worden belegerd, en door de extreme schaarste zal de kop van een os meer waard worden dan honderd dinar. Isa en de gelovigen zullen tot Allah bidden en Hem smeken om verlossing van deze schijnbaar onstuitbare macht.

En Allah zal hen verhoren. Hij zal Gog en Magog een soort worm (naghaf) in de nek sturen, en in één nacht zullen ze allemaal omkomen – zoals één ziel sterft. De aarde, bezaaid met hun lichamen, wordt gereinigd door vogels die Allah stuurt; die dragen hun overblijfselen weg en werpen ze neer waar Hij wil. Daarna zendt Allah regen die de aarde schoonspoelt, zodat ze weer zuiver en vruchtbaar wordt. Dit is de belofte van Allah – en Zijn belofte is altijd waar. Ontdek ook het verwante verhaal van Dhul-Qarnayn en andere verhalen uit de Koran.